Historia pizzy
Historia Pizzy
Korzenie
Placki chlebowe to jedno z najstarszych dań przygotowywanych przez człowieka. Historia chleba sięga neolitu. Dodawanie różnych rzeczy do tego wypieku, by uczynić go smaczniejszym, były znane w ciągu całego okresu starożytności. Starożytni grecy, na przykład mieli płaski chleb „plakuntos”, który był jedzony z przeróżnymi ziołami. Żołnierze perskiego króla Dariusza Wielkiego piekli taki rodzaj chleba na swoich tarczach i kładli na nim ser.
Te płaskie chleby, jak pizza, pochodzą z rejonu śródziemnomorskiego. Inne tego rodzaju płaskie wypieki to „focaccia”, który historią sięga dawnych Etrusków, „coca” z Katalonii, grecka „pita”, „pide” z Turcji oraz Indiańskie „Paratha” i niemieckie „Flammkuchen”.
Pizza i Neapol
Innowacja, która dziś pozwala nam nazywać płaski chleb pizzą to oczywiście sos pomidorowy. Przez pewien czas, zanim pomidor został sprowadzony do Europy z Ameryki w XVI wieku, uważany był za warzywo trujące, jednak już w XVIII wieku stał się powszechnie dodawany do płaskiego chleba przez biedniejsze rejony Neapolu. Tak narodziła się pizza. Potrawa zyskiwała na popularności i w końcu biedne dzielnice Neapolu stały się głównym miejscem pielgrzymek wygłodniałych smakoszy pizzy.
Aż do 1830 roku pizza była otwarcie sprzedawana na ulicach. Za pierwszą pizzerię uważa się „Antica Pizzeria Port Alba” z Neapolu. Zaczęła ona produkować pizzę dla handlarzy w 1738 roku, następnie przekształcając się w restaurację ze stołami i krzesłami w około 1830 roku. Alexander Dumas pisze o pizzy jako jedzeniu dla skromnych ludzi Neapolu i „w Neapolu pizza jest przyprawiana oliwą, tłuszczem, sadłem, serem, pomidorami lub anchovies”.
Puryści, jak słynna pizzeria „Da Michale” Michale Via C.Sersale uważają, że istnieją tylko dwie prawdziwe odmiany pizzy: Marinara i Margherita i tylko takie podają. Marinara jest najstarsza i pokrywają ją pomidory, oregano, czosnek, oliwka z oliwek i bazylia. Nie nazwano jej „Marinara”, jak niektórzy twierdzą, ponieważ zawiera owoce morza (których nie zawiera), ale dlatego że była pożywieniem żeglarzy i ludzi morza, którzy żywili się nią gdy wracali z połowu w zatoce. Margheritę przypisuje się piekarzowi Raffaele Esposito. Esposito pracował w pizzerii „Pietro… e basta cosi” (dosłownie- „Piotr… i dość”), która została otwarta w 1780 roku i do tej pory funkcjonuje pod nazwą „Pizzeria Brandi”. W 1889 roku upiekł trzy różne pizze na wizytę króla Umberto I i Margherity z Savoy. Ulubioną pizzą królowej okazała się pizza kojarząca się z Włoską Flagą – zielona bazylia, biała mozzarella i czerwone pomidory. Ta kombinacja została nazwana Pizza Margherita.
„Associazione Verace Pizza Napoletana” („Stowarzyszenie prawdziwej Neapolitańskiej Pizzy”), które powstało w 1984 roku, rozpoznawało tylko dwa rodzaje pizzy – Marinarę i Margheritę. Ustaliło precyzyjne zasady dotyczące wypiekania pizzy, jedną z nich było pieczenie pizzy w temperaturze 485*C w piecach opalanych drewnem, przez nie więcej niż 90 sekund. Podkład do pizzy musi być wykonywany ręcznie, bez pomocy przyrządów, pizza nie może przekroczyć 35 centymetrów średnicy oraz jednej trzeciej centymetra grubości w środku.
Podkłady i metody pieczenia
Podkład do pizzy (zwany spodem) może różnić się w zależności od stylu: cienki w wypadku pizzy ręcznie podrzucanej lub rzymskiej i gruby jak w pan pizza lub bardzo gruby jak w pizzy Chicagowskiej. Zwykle nie dodaje się nic, ale może przyprawić ciasto oliwą z oliwek, czosnkiem i ziołami.
W restauracjach pizza może być pieczona w piecu gazowym, elektrycznym, taśmowym lub w przypadku droższych restauracji – piecu ceglanym na węgiel lub drewno. W piecach piętrowych pizza może być umieszczana na długich drewnianych przyrządach zwanych łopatami piekarskimi i pieczona bezpośrednio na gorących cegłach lub na metalowym ruszcie.
Style Pizzy
Neapolitańska Pizza Marinara
Oryginalne pizze neapolitańskie są robione z lokalnych składników takich jak: pomidory San Marzano, które rosną na wulkanicznych terenach na południe od góry Wezuwiusz i Mozzarella di Bufala Campana, robiona z mleka bawoła wodnego występującego w stanie pół dzikim. Prawdziwy podkład do pizzy neapolitańskiej składa się z włoskiej mąki pszennej, naturalnych neapolitańskich drożdży, soli i wody. Dla uzyskania prawidłowych rezultatów należy użyć mąki z wysoką zawartością protein (takiej jak do wypieku chleba), ciasto musi być wyrabiane ręcznie. Po procesie rośnięcia pizza musi być pieczona przez 60-90 sekund w 485*C. Po upieczeniu powinna być chrupiąca, delikatna i aromatyczna. Pizza neapolitańska zyskała status „gwarantowanego tradycyjnego specjału” we Włoszech. Tytuł ten obejmuje następujące pizze:
Pizza w stylu Lazio
Pizza w Lazio (Rzym), tak jak w wielu innych częściach Włoch, jest dostępna w dwóch różnych wariantach:
Pizza rekordy:
Największa pizza była przygotowana w hipermarkecie Norwood Pick’n’Pay w Johannesburgu w Południowej Afryce. Według Księgi Rekordów Guinnessa pizza miała 37,4 metra średnicy i przygotowana została z 0,5 tony mąki, 800 kg sera i 900 kg pomidorowego puree. Rekord zanotowano 8 grudnia 1990 roku.
W Feltham pod Londynem nowy rekord na najdłuższą dostawę pizzy został osiągnięty przez Lucy Clough z Pizzerii Domino. Wegetariańska pizza supreme została upieczona 17 listopada 2004 i podróżowała przez dystans 10.532 mil, docierając pod adres zamówienia na ulicy Ramsey 30, w amerykańskim Melbourne, 19 listopada 2004. Rekord ten znajduje się w Światowej Księdze Rekordów Guinnessa z roku 2006.
Najdroższa pizza została przyrządzona przez restauratora Domenico Crolla, który stworzył walentynkową pizzę wartą 2.745 dolarów amerykańskich, zawierającą dodatki takie jak: sos z suszonych na słońcu pomidorów, szkocki wędzony łosoś, medaliony z dziczyzny, jadalne złoto, homar marynowany w wytrawnym koniaku oraz nasączony szampanem kawior.
Okrzyknięta najbardziej ekstrawagancką pizzą świata jest dostępna w nowojorskiej restauracji Nino’s Bellissima (Ślicznotka Nina). Jej dodatki to: sześć rodzajów kawioru, dymka, świeży homar i creme freche (rodzaj tłustej śmietany kremówki). To 12-calowe ciasto nosi nazwę „Luksusowej Pizzy” (Luxury Pizza) i kosztuje 1.000 dolarów (125 dolarów za kawałek).
Dostawa pizzy:
Historia
W Stanach Zjednoczonych dostawa pizzy w nowoczesnej, obecnie znanej postaci rozpoczęła się po II wojnie światowej, kiedy to wiele pizzerii zostało otwartych przez byłych żołnierzy, którzy poznali to danie podczas służby we Włoszech. W krajach północno - europejskich, takich jak Niemcy, Belgia i Holandia, wiele pizzerii zostało otwartych w latach 50-tych i 60-tych przez włoskich imigrantów.
Gorące torby
Torby używane do przechowywania pizzy podczas transportu nazywane są potocznie „hot bags”. Torby termoizolacyjne zazwyczaj wykonane z winylu, nylonu lub materiału typu Cordura utrzymują przez pewien czas ciepło. Na wybór materiału mają wpływ: koszt, trwałość i poziom skraplania. Podgrzewane torby wydzielają dodatkowe ciepło przez umieszczenie w nich specjalnych podgrzanych dysków, elektrycznych elementów grzewczych lub granulek podgrzanych za pomocą wytworzonych elektrycznie fal magnetycznych.
Calzone
Calzone (po włosku „pończocha” lub „nogawka spodni”) to nazwa nadziewanej lub zwiniętej pizzy, jest włoską wariacją pizzy zrobioną z ciasta na pizzę i napełnioną: serem (najczęściej mozzarella i Ricotta, ale niektóre odmiany zawierają Parmezan, Provolone lub inny lokalnie zastępowany ser), mięsem, warzywami lub rozmaitym innym nadzieniem. Przeważnie calzone jest podawany z sosem marinara w oddzielnym naczyniu. Ciasto jest składane na pół, zlepiane na brzegach i pieczone (czasami smażone w głębokim tłuszczu). We Włoszech nadzienie to prawie zawsze stanowią: pomidory, ser i szynka i calzone nigdy nie jest tam serwowany z sosem.
Zabawne fakty
Jak bardzo popularna jest pizza?
Corocznie w USA jest sprzedawanych 3 miliardy pizz, a kolejne 2 miliardy są sprzedawane na całym świecie i oprócz tego jeszcze 1 miliard pizz. mrożonych.
Dostawa pizzy to ogromny biznes: corocznie dostarczanych jest ponad miliard pizz.
Codziennie sprzedawanych jest ponad 11,5 miliona pizz.
Październik to narodowy miesiąc Pizzy.
Kiedy kupuje się najwięcej pizzy?
Połowa wszystkich pizz jest sprzedawana w piątki i soboty, a największe pizze są zamawiane w niedziele.
Ile dokładnie pizz rzeczywiście jemy? Przeciętna rodzina je pizzę 30 razy w roku.
Dlaczego większość reklam pizzy ukazuje właśnie pizzę pepperoni? Pepperoni to najbardziej popularny rodzaj dodatków, stanowiący ponad 60% wszystkich zamówień.
Czy pomidor jest tak naprawdę owocem, czy warzywem? Najprawdopodobniej pomidor powinien być kwalifikowany jako owoc, bo „owoc” to każda mięsista substancja zawierająca ziarno (pestkę – przypis tłumaczki) lub ziarna (pestki); jednakże w USA w 1893 roku ustanowiono sądownie, że pomidor to warzywo, w celu ściągania podatków od jego importu. Owoce nie były opodatkowane i amerykańscy plantatorzy chcieli ochronić swoje pozycje poprzez zablokowanie niskich cen importowanych pomidorów. Poprzez opodatkowanie importu pomidorów mogli zatrzymać swoje dochody.
Korzenie
Placki chlebowe to jedno z najstarszych dań przygotowywanych przez człowieka. Historia chleba sięga neolitu. Dodawanie różnych rzeczy do tego wypieku, by uczynić go smaczniejszym, były znane w ciągu całego okresu starożytności. Starożytni grecy, na przykład mieli płaski chleb „plakuntos”, który był jedzony z przeróżnymi ziołami. Żołnierze perskiego króla Dariusza Wielkiego piekli taki rodzaj chleba na swoich tarczach i kładli na nim ser.
Te płaskie chleby, jak pizza, pochodzą z rejonu śródziemnomorskiego. Inne tego rodzaju płaskie wypieki to „focaccia”, który historią sięga dawnych Etrusków, „coca” z Katalonii, grecka „pita”, „pide” z Turcji oraz Indiańskie „Paratha” i niemieckie „Flammkuchen”.
Pizza i Neapol
Innowacja, która dziś pozwala nam nazywać płaski chleb pizzą to oczywiście sos pomidorowy. Przez pewien czas, zanim pomidor został sprowadzony do Europy z Ameryki w XVI wieku, uważany był za warzywo trujące, jednak już w XVIII wieku stał się powszechnie dodawany do płaskiego chleba przez biedniejsze rejony Neapolu. Tak narodziła się pizza. Potrawa zyskiwała na popularności i w końcu biedne dzielnice Neapolu stały się głównym miejscem pielgrzymek wygłodniałych smakoszy pizzy.
Aż do 1830 roku pizza była otwarcie sprzedawana na ulicach. Za pierwszą pizzerię uważa się „Antica Pizzeria Port Alba” z Neapolu. Zaczęła ona produkować pizzę dla handlarzy w 1738 roku, następnie przekształcając się w restaurację ze stołami i krzesłami w około 1830 roku. Alexander Dumas pisze o pizzy jako jedzeniu dla skromnych ludzi Neapolu i „w Neapolu pizza jest przyprawiana oliwą, tłuszczem, sadłem, serem, pomidorami lub anchovies”.
Puryści, jak słynna pizzeria „Da Michale” Michale Via C.Sersale uważają, że istnieją tylko dwie prawdziwe odmiany pizzy: Marinara i Margherita i tylko takie podają. Marinara jest najstarsza i pokrywają ją pomidory, oregano, czosnek, oliwka z oliwek i bazylia. Nie nazwano jej „Marinara”, jak niektórzy twierdzą, ponieważ zawiera owoce morza (których nie zawiera), ale dlatego że była pożywieniem żeglarzy i ludzi morza, którzy żywili się nią gdy wracali z połowu w zatoce. Margheritę przypisuje się piekarzowi Raffaele Esposito. Esposito pracował w pizzerii „Pietro… e basta cosi” (dosłownie- „Piotr… i dość”), która została otwarta w 1780 roku i do tej pory funkcjonuje pod nazwą „Pizzeria Brandi”. W 1889 roku upiekł trzy różne pizze na wizytę króla Umberto I i Margherity z Savoy. Ulubioną pizzą królowej okazała się pizza kojarząca się z Włoską Flagą – zielona bazylia, biała mozzarella i czerwone pomidory. Ta kombinacja została nazwana Pizza Margherita.
„Associazione Verace Pizza Napoletana” („Stowarzyszenie prawdziwej Neapolitańskiej Pizzy”), które powstało w 1984 roku, rozpoznawało tylko dwa rodzaje pizzy – Marinarę i Margheritę. Ustaliło precyzyjne zasady dotyczące wypiekania pizzy, jedną z nich było pieczenie pizzy w temperaturze 485*C w piecach opalanych drewnem, przez nie więcej niż 90 sekund. Podkład do pizzy musi być wykonywany ręcznie, bez pomocy przyrządów, pizza nie może przekroczyć 35 centymetrów średnicy oraz jednej trzeciej centymetra grubości w środku.
Podkłady i metody pieczenia
Podkład do pizzy (zwany spodem) może różnić się w zależności od stylu: cienki w wypadku pizzy ręcznie podrzucanej lub rzymskiej i gruby jak w pan pizza lub bardzo gruby jak w pizzy Chicagowskiej. Zwykle nie dodaje się nic, ale może przyprawić ciasto oliwą z oliwek, czosnkiem i ziołami.
W restauracjach pizza może być pieczona w piecu gazowym, elektrycznym, taśmowym lub w przypadku droższych restauracji – piecu ceglanym na węgiel lub drewno. W piecach piętrowych pizza może być umieszczana na długich drewnianych przyrządach zwanych łopatami piekarskimi i pieczona bezpośrednio na gorących cegłach lub na metalowym ruszcie.
Style Pizzy
Neapolitańska Pizza Marinara
Oryginalne pizze neapolitańskie są robione z lokalnych składników takich jak: pomidory San Marzano, które rosną na wulkanicznych terenach na południe od góry Wezuwiusz i Mozzarella di Bufala Campana, robiona z mleka bawoła wodnego występującego w stanie pół dzikim. Prawdziwy podkład do pizzy neapolitańskiej składa się z włoskiej mąki pszennej, naturalnych neapolitańskich drożdży, soli i wody. Dla uzyskania prawidłowych rezultatów należy użyć mąki z wysoką zawartością protein (takiej jak do wypieku chleba), ciasto musi być wyrabiane ręcznie. Po procesie rośnięcia pizza musi być pieczona przez 60-90 sekund w 485*C. Po upieczeniu powinna być chrupiąca, delikatna i aromatyczna. Pizza neapolitańska zyskała status „gwarantowanego tradycyjnego specjału” we Włoszech. Tytuł ten obejmuje następujące pizze:
- Marinara (robiona z pomidorów, czosnku, oregano, oliwki z oliwek)
- Margherita (robiona z pomidorów, krojonej mozzarelli, bazylii i oliwki z oliwek)
- Margherita Extra (robiona z pomidorów, mozzarelli buffalo Kampania, bazylii i oliwki z oliwek).
Pizza w stylu Lazio
Pizza w Lazio (Rzym), tak jak w wielu innych częściach Włoch, jest dostępna w dwóch różnych wariantach:
- Pizza Rustica
- Pizza a Tagilio
Pizza rekordy:
Największa pizza była przygotowana w hipermarkecie Norwood Pick’n’Pay w Johannesburgu w Południowej Afryce. Według Księgi Rekordów Guinnessa pizza miała 37,4 metra średnicy i przygotowana została z 0,5 tony mąki, 800 kg sera i 900 kg pomidorowego puree. Rekord zanotowano 8 grudnia 1990 roku.
W Feltham pod Londynem nowy rekord na najdłuższą dostawę pizzy został osiągnięty przez Lucy Clough z Pizzerii Domino. Wegetariańska pizza supreme została upieczona 17 listopada 2004 i podróżowała przez dystans 10.532 mil, docierając pod adres zamówienia na ulicy Ramsey 30, w amerykańskim Melbourne, 19 listopada 2004. Rekord ten znajduje się w Światowej Księdze Rekordów Guinnessa z roku 2006.
Najdroższa pizza została przyrządzona przez restauratora Domenico Crolla, który stworzył walentynkową pizzę wartą 2.745 dolarów amerykańskich, zawierającą dodatki takie jak: sos z suszonych na słońcu pomidorów, szkocki wędzony łosoś, medaliony z dziczyzny, jadalne złoto, homar marynowany w wytrawnym koniaku oraz nasączony szampanem kawior.
Okrzyknięta najbardziej ekstrawagancką pizzą świata jest dostępna w nowojorskiej restauracji Nino’s Bellissima (Ślicznotka Nina). Jej dodatki to: sześć rodzajów kawioru, dymka, świeży homar i creme freche (rodzaj tłustej śmietany kremówki). To 12-calowe ciasto nosi nazwę „Luksusowej Pizzy” (Luxury Pizza) i kosztuje 1.000 dolarów (125 dolarów za kawałek).
Dostawa pizzy:
Historia
W Stanach Zjednoczonych dostawa pizzy w nowoczesnej, obecnie znanej postaci rozpoczęła się po II wojnie światowej, kiedy to wiele pizzerii zostało otwartych przez byłych żołnierzy, którzy poznali to danie podczas służby we Włoszech. W krajach północno - europejskich, takich jak Niemcy, Belgia i Holandia, wiele pizzerii zostało otwartych w latach 50-tych i 60-tych przez włoskich imigrantów.
Gorące torby
Torby używane do przechowywania pizzy podczas transportu nazywane są potocznie „hot bags”. Torby termoizolacyjne zazwyczaj wykonane z winylu, nylonu lub materiału typu Cordura utrzymują przez pewien czas ciepło. Na wybór materiału mają wpływ: koszt, trwałość i poziom skraplania. Podgrzewane torby wydzielają dodatkowe ciepło przez umieszczenie w nich specjalnych podgrzanych dysków, elektrycznych elementów grzewczych lub granulek podgrzanych za pomocą wytworzonych elektrycznie fal magnetycznych.
Calzone
Calzone (po włosku „pończocha” lub „nogawka spodni”) to nazwa nadziewanej lub zwiniętej pizzy, jest włoską wariacją pizzy zrobioną z ciasta na pizzę i napełnioną: serem (najczęściej mozzarella i Ricotta, ale niektóre odmiany zawierają Parmezan, Provolone lub inny lokalnie zastępowany ser), mięsem, warzywami lub rozmaitym innym nadzieniem. Przeważnie calzone jest podawany z sosem marinara w oddzielnym naczyniu. Ciasto jest składane na pół, zlepiane na brzegach i pieczone (czasami smażone w głębokim tłuszczu). We Włoszech nadzienie to prawie zawsze stanowią: pomidory, ser i szynka i calzone nigdy nie jest tam serwowany z sosem.
Zabawne fakty
Jak bardzo popularna jest pizza?
Corocznie w USA jest sprzedawanych 3 miliardy pizz, a kolejne 2 miliardy są sprzedawane na całym świecie i oprócz tego jeszcze 1 miliard pizz. mrożonych.
Dostawa pizzy to ogromny biznes: corocznie dostarczanych jest ponad miliard pizz.
Codziennie sprzedawanych jest ponad 11,5 miliona pizz.
Październik to narodowy miesiąc Pizzy.
Kiedy kupuje się najwięcej pizzy?
Połowa wszystkich pizz jest sprzedawana w piątki i soboty, a największe pizze są zamawiane w niedziele.
Ile dokładnie pizz rzeczywiście jemy? Przeciętna rodzina je pizzę 30 razy w roku.
Dlaczego większość reklam pizzy ukazuje właśnie pizzę pepperoni? Pepperoni to najbardziej popularny rodzaj dodatków, stanowiący ponad 60% wszystkich zamówień.
Czy pomidor jest tak naprawdę owocem, czy warzywem? Najprawdopodobniej pomidor powinien być kwalifikowany jako owoc, bo „owoc” to każda mięsista substancja zawierająca ziarno (pestkę – przypis tłumaczki) lub ziarna (pestki); jednakże w USA w 1893 roku ustanowiono sądownie, że pomidor to warzywo, w celu ściągania podatków od jego importu. Owoce nie były opodatkowane i amerykańscy plantatorzy chcieli ochronić swoje pozycje poprzez zablokowanie niskich cen importowanych pomidorów. Poprzez opodatkowanie importu pomidorów mogli zatrzymać swoje dochody.
